Tuesday, September 01, 2015

நூற்றாண்டு விழா நாயகர் பேரா. சி. இலக்குவனார் – நவீன்குமார்


01 9

நூற்றாண்டு விழா நாயகர் தமிழறிஞர் 

முனைவர் பேரா. சி. இலக்குவனார் 


‘’தமிழில்லா வீட்டுக்கு நான் போக மாட்டேன்’’ என்பார் அறிவியக்கக் கவிஞர் சாலை இளந் திரையன்.
சொல்லில் உயர்வு தமிழ்ச்சொல்லே-அதைத்
தொழுது படித்திடடி பாப்பா
என்று பாரதி பாடினான்.
தமிழைத் தமிழ்ப்பற்றை வெளிப்படுத்தினான். இப்படிப் பல்வகைச் செல்வமும் எழில் நலமும் படைத்த  செம்மொழியான தமிழ், எண்ணற்ற இன்சுவை இலக்கியங்களைத் தன்னகத்தே கொண்டு தனிச்சிறப்புடைய சிறப்பும் பெற்று. உலகிலேயே முதல் கழகம் கண்ட பெருமையைக் கொண்டிலங்குகிறது.
இத்தகைய தமிழை வளர்க்க, உய்விக்க தனது வாழ்நாளை முழுதும் செலவிட்ட மொழிப்போர் மறவர் முனைவர் சி. இலக்குவனார் ஆவார்கள்.
தமிழர் மலர்ச்சியே தமிழின் மலர்ச்சி. தமிழின் மலர்ச்சியே தமிழரின் மலர்ச்சி. மொழியும் வாழ்வும் ஒரு காசின் இரு புறங்கள் போன்றவை. ஆதலின் இன்பத் தமிழை வளர்ப்போம். இனிய வாழ்வினைப் பெறுவோம்!” என்று தமிழ் எழுச்சியின் மூலவராக விளங்கிய பேராசிரியர் சி. இலக்குவனார் இயம்பிச் சென்றுள்ளதை நினைவில் வைப்போம்.
நற்றமிழ் பரப்பி. தண்டமிழ் வாரியில் மொண்டுமொண்டு திசையெலாம் பொழிந்த தீந்தமிழ்க் கொண்டல் நூற்றாண்டு இது!
சலுகை போனால் போகட்டும் என்
அலுவல் போனால் போகட்டும்
தலைமுறை ஒரு கோடி கொண்ட-என்
தமிழ் விடுதலை ஆகட்டும்!
என்ற புரட்சிக் கவிஞரின் பாட்டியக்கத்திற்கு எடுத்துக் காட்டாக இருந்தார் சி. இலக்குவனார்; ஏளனமாகப் பேசப்பட்டு வந்த தமிழை உயர்ந்தியவர்; மொழிப்போர் மறவர் எனப் போற்றப் பெறுபவர் இவர்.
தம் பெற்றோரால் வைக்கப் பெற்ற இலட்சுமணன் என்ற பெயருக்குரியவர்  ‘தமிழர் தலைவர் தந்தை பெரியார்’ என்ற நூலின் ஆசிரியர் சாமி. சிதம்பரனாரின் அறிவுரையின் படி ‘இலக்குவன்| ஆனவர். தமிழர்க்குப் பெயர் தமிழில்தான் இருக்க வேண்டும் என்று வழி காட்டிய முதல் தமிழறிஞர். இன்றைய தமிழர் நாட்டின் முதல்வராக இருக்கும் முதல்வர் மு. கருணாநிதி. இவரிடம் தமிழ் பயின்றார்.
இவரது புதல்வர்களான பொறியாளர் திருவேலன், முனைவர் மறைமலை, ஆட்சித் தமிழறிஞர் திருவள்ளுவன்  போன்றோர் தந்தையின் தமிழ்த்தொண்டு, பேச்சு. படைப்பு மூன்றையும் போற்றிப் பேணிப் பரப்புரை செய்து வருகின்றனர். 22 தமிழ் நூல்களும், 10 ஆங்கில நூல்களும் இவர் எழுதி வெளிவந்துள்ளன. ‘தொல்காப்பிய ஆராய்ச்சி’ எனும் தமிழ் நூலும் ‘Tholkappiyam  in English’ என்ற ஆங்கில நூலும் சிறப்பான நூல்களாகக் கருதப்படுகின்றன.
தமது இறுதிக்காலம் வரை ‘சங்க இலக்கியம்’, ‘இலக்கியம்’, ‘திராவிடக் கூட்டரசு’, ‘குறள்நெறி’, Dravidian Federation போன்ற இதழ்களை ஆசிரியராக, வெளியீட்டாளராக இருந்து நடத்திய இதழாளர் என்ற பெருமையும் இவருக்குண்டு. ஒரு தமிழ்ப் பேராசிரியர் தனது கையிருப்பைக் கரைத்துச் இதழ்களை நடத்தி யிருக்கிறார் என்று அறியும்போது வியக்க வைக்கிறது.
முத்தமிழ் வளர்த்தவர்களுக்கு முதலிடம் தந்து, போற்றிப் பாராட்டி மகிழும் ‘கண்ணியம்’ உரிய நேரத்தில் மலரஞ்சலி செலுத்தித் தனது மொழிக்காப்பு உணர்வை நிலை நிறுத்தியுள்ளது.
மொழியை வளர்ப்பதிலும் இனமான உணர்வை உயர்த்துவதிலும்.
ஓயாது உழைத்த மொழிப் போர் மறவர் பேராசிரியர் சி. இலக்குவனார் புகழ்  போற்று வோம்!
தமிழர்களாகிய நாம் தமிழ் வளர்த்துச் சாகாப் புகழ்பெறுவோம்!
    – நவீன்குமார்
  • கண்ணியம்


இலக்குவனாரின் விழைவுகள் நிகழ்வுகளாகட்டும் ! -இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

ilakkuvanar+12

இலக்குவனாரின் விழைவுகள் நிகழ்வுகளாகட்டும் !

தமிழ் நாட்டில் தமிழ் உணர்வு குறைந்து வருவதன் காரணம் என்ன? செம்மொழிச் சுடர் பேராசிரியர் சி.இலக்குவனார் அன்றே கவலைப்பட்ட  சூழல்கள்  இன்றும் மாறாமல் இருப்பதுதான். பிறர் இந்தியா என்றும் திராவிட நாடு என்றும் சொல்லிய பொழுதே தமிழ்த்தேசியம் என்றும் மொழி வழித் தேசிய இனங்களின் கூட்டரசு என்றும் தொலைநோக்கில் சிந்தித்தவர் அவர். அவரது சிந்தனைகளில் சிலவற்றை அவரது நூற்றாண்டின் நிறைவில் நினைத்துப் பார்ப்போம்.
“தொல்காப்பியமும் திருக்குறளும் நமதிரு கண்கள். தமிழ் மக்கள் தம் வாழ்நாளில் ஒரு முறையேனும் அவற்றைப் படித்திருக்க வேண்டும்” என்று வலியுறுத்தினார் பேராசிரியர் இலக்குவனார். தொல்காப்பியம் இன்று பொது மக்கள் உலகிற்குத் தெரியத் தொடங்கிவிட்டது. தொல்காப்பியர் பெயரில் விருதுகள் வழங்கப்படுவதுடன், தொல்காப்பியர் பெயரில் உலகப் பேரவை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.  அதே நேரம் மக்கள்  தொல்காப்பியர் காத்த அன்பின் ஐந்திணையைப் போற்றி வாழ்கின்றார்களா என்றால் இல்லை என்றுதான் கூற வேண்டியுள்ளது. எங்கு பார்த்தாலும் கூடா ஒழுக்கமும் மண முறிவுகளும் பெருகி வருகின்றன. ஆரவாரத்திற்கு ஆட்பட்டு மனையறத்தை மீறுவோரே கதைப்பாத்திரங்களாகி மக்கள் மனத்தில் வழிகாட்டிபோல் வாழ்கிறார்கள். மக்கள் அனைவரும் அன்பிலே ஊறிப் பண்பிலே திளைக்கும் நிலை வரவேண்டும்.
  திருக்குறள் நெறியில் மக்கள் எல்லாரும் செம்மையுடன் வாழ வேண்டும்; அவ்வாறு வாழ வைப்பதையே ஒவ்வொருவரும் குறிக்கோளாகக் கொள்ள வேண்டும் எனக் குறள்நெறியைப் பின்பற்றியும் பரப்பியும் வாழ்ந்தவர் பேராசிரியர் இலக்குவனார். பிறன்மனை விழையாமையை வலியுறுத்தினார் தெய்வப்புலவர். ஆனால், அத் தகையோருக்குத்தானே பாராட்டும் பரிசும் கிடைக்கும் நிலை இருக்கின்றது. கட்குடியை வெறுத்தொதுக்கச் சொன்னார் தெய்வப்புலவர். நம் நாட்டு வருவாயில் முதலிடம் வகிக்கும் அளவில் கள்வணிகம் கொடிகட்டிப் பறக்கின்றதே! எண்ணும் எழுத்துமாகிய மொழியே நம் விழி என்றார் தெய்வப்புலவர். ஆனால் நாம் கண்ணிருந்தும் குருடாய் அயல்மொழிக் காமத்தில் சிக்குண்டு   அழிகிறோமே! இன நலம் ஏமாப்பு தரும் என்றும் எல்லாப் புகழும் தரும் என்றும் இனநலத்தை வலியுறுத்தினார் தெய்வப்புலவர். ஆனால், இன்றைக்கு இனநலம் மறந்து இனம் அழிந்தாலும் வெகுண்டெழாமல் வேடிக்கை பார்க்கும் நிலையில் அல்லவா தமிழ் மக்கள் வாழ்கிறோம். பலமுறை தாவிச் சென்றால் சென்றடையும் தொலைவில் உள்ள  ஈழத்தில் தமிழினம் அழிய நாட்டவரே துணையாய் இருந்தும் தடுக்கும் உணர்வின்றிப் பகைவர்களையே போற்றிப் பாடும் இழிநிலையில் அல்லவா பைந்தமிழர்கள் இருக்கின்றார்கள்.
திருக்குறள் நெறியில் மக்கள் ஒழுகுவரேல், மாநிலத்தில், போரும் பூசலும் அற்று, ஒன்றே குலமும் ஒருவனே தேவனும் எனும் கோட்பாடு நிலைத்து, யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் எனும் பண்பு சிறந்து அன்பும் அறனும் அரசோச்சும்; அச்சமும் அவலமும் கனவிலும் உளவாகா. மொழிவழி நாடுகள் அமைந்து, ஆள்வோரும், ஆளப்படுவோரும் இன்றி, படையெடுப்பும் முற்றுகையும் நீங்கி, மக்கள் நன்மைக்காக மக்களால் ஆளப்படும் மக்களாட்சி மாண்புற்று விளங்கும்” என்னும் பேராசிரியர் இலக்குவனார் வரிகளை நாம் உள்ளத்தில் பதிய வைத்துக் குறள்நெறி வழி வாழ்வோமாக!
சங்க இலக்கியங்களை மக்கள் இலக்கியமாக மக்களிடையே அறிமுகப்படுத்திப் பரப்பியவர் பேராசிரியர் இலக்குவனார். சங்கத் தமிழ்ப் புகழ் பாடித் தங்கத் தமிழ் வளர்ப்போம் என்றார் பேராசிரியர். இன்றைக்கு ஓரளவு பாமரனும் அறியும் வண்ணம் சங்க இலக்கியங்கள் பரவியுள்ளன. சங்கத்தமிழ்க் கருத்தரங்கங்கள் இளைய தலைமுறையினரிடம் அவற்றை எடுத்துச் செல்கின்றன. ஆனால், என்னே கொடுமை! சங்கத்தமிழ்ப் புகழைப் பரப்ப வேண்டியவர்கள் – அதன்நெறியைப் போற்றிப் பின்பற்ற வழிகாட்ட வேண்டியவர்கள் – அதன் சிறப்பையும் காலத்தையும் பின்னுக்குத் தள்ளிச் சங்கத்தமிழ் மேடையைத் தங்களின் திரிபு வாதங்களுக்குப் பயன்படுத்துகின்றனர். சங்கத் தமிழ் நெறியை மட்டும் ஆய்ந்து பரப்பும் அறிஞர்கள் பெருக வேண்டும்.
தமிழ்ப்பகைவர்கள்தாம் செல்வாக்கு பெற்று விளங்குகின்றனர் எனக் கவலைப்பட்டார் பேராசிரியர். தொல்காப்பியப் பூங்கா, குறளோவியம், சங்கத்தமிழ் படைத்துப் பாமரனிடம் இவற்றைக் கொண்டு சென்ற முத்தமிழறிஞர் ஆட்சியிலும்கூடத்  தமிழ்ப்பகைவர்கள்தாம் செல்வாக்குடன் இருந்து வருகின்றனர்.  தமிழ் அமைப்புகளில் முதன்மைப் பொறுப்பில் அமர்ந்து தமிழ் வளர்ச்சிக்கான தேக்கத்தை உண்டாக்குகின்றனர். அத்தகைய செல்வாக்கால் நடைபெறும் ஒன்றுதான் தமிழ் வரிவ மாற்ற முயற்சி. மொழியாகிய உயிர் நிலைக்க எழுத்தாகிய உடல் பேணப்பட வேண்டும் என்று கூறி வரிவடிவச்சிதைவு முயற்சிகளுக்கு எதிர்க்குரல் கொடுத்தார் பேராசிரியர். ஆனால் அரசின்  தமிழ் இணையப்பல்கலைக்கழகத்தின் – தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகத்தின் – இணையப் பக்கங்களிலேயே தமிழ் எழுத்துச் சீர்திருத்த ஒலி-ஒளிக்காட்சி இடம் பெற்று உலகோரைத் தவறான பாதைக்குத் திருப்பிக் கொண்டுள்ளது.
இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் வழங்கும் மொழிகளுக்கெல்லாம் தாய் தமிழே; தமிழ் மட்டுமே உயர்தனிச் செம்மொழியாய்த் திகழ்கிறது” என்றார் பேராசிரியர் இலக்குவனார். கலைஞரின் அரும்பெரும் முயற்சியாலும் அனைத்துத் தரப்பாரின் போராட்டத்தாலும் தமிழ் மொழிக்குச் செம்மொழித் தகுதியேற்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது. அதே நேரம் இந்நாட்டிற்கு அயல் மொழியாம் சமற்கிருதம் முதலான மொழிகளுக்குச் செம்மொழித் தகுதியேற்புவழங்கப்படும் முன்னரே வழங்கிய நிதியுதவி போல்  வழங்கப்படாமல் உள்ளது.  தமிழ் ஆய்விற்கு உதவி வரும் செம்மொழித்தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனம் உலகெங்கும் தமிழைப் பரப்பும் வகையில் பணியாற்றப் போதுமான நிதிஒதுக்கீடு வழங்கப்பட வேண்டும்.
தமிழ்மொழி வளம்படுத்துதல், தமிழ்ப்பண்பை உருவாக்குதல், தமிழ் வரலாற்றை உலகறிய உருவாக்குதல் முதலியன, பல்கலைக் கழகத்தின் முதன்மைக் குறிக்கோளாக இருத்தல் வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினார் பேராசிரியர் இலக்குவனார். ஆனால், இக்குறிக்கோள் இன்றுவரை எட்டாக் கனியாகத்தான் உள்ளது. அந்நிலை மாற வேண்டும்.
தமிழை வளப்படுத்துதற்கு முதற்படியாகப் பல்கலைக் கழகத்தின் பயிற்சி மொழியாகத் தமிழை ஆக்க வேண்டும் என்று போராடினார் பேராசிரியர் இலக்குவனார். “ஆங்கிலத்தின் வழியாகவும் படிக்கலாம் என்ற நிலையை வைத்துக் கொண்டு அதன் வழியாகப் படித்து வருவோர்க்கே மதிப்பும் தந்து கொண்டிருந்தால் தாழ்த்தப்படும் தமிழ்வழியாகப் படிக்க எவர் முன்வருவர்?” என்னும் வினா எழுப்பித் தமிழ்நாட்டில் தமிழை ஆட்சிமொழியாகக் கொண்ட பிறகு தமிழ்வழியாகப் படித்துப் பட்டம் பெற்றோர்க்கே ஆட்சித்துறையில் இடம் அளித்தல் வேண்டும் என வற்புறுத்தினார் பேராசிரியர். இதற்கான போராட்டத்தின் பரிசாகச் சிறைவாழ்க்கையைப் பெற்றார். முதல்வரின் முயற்சியால்,  தமிழ்வழிக்கல்வி பெற்றவர்கள் ஓரளவேனும் மகிழும் வகையில் அவசரச் சட்டம் பிறப்பிக்கப்பட்டு நம்பிக்கை ஒளிக் கீற்றை நமக்குக் காட்டுகின்றது. எனினும், முழுமையும் தமிழ்க்கல்வியே இலங்க இது உதவாது. எனவே, 20 % இட ஒதுக்கீடு என்று ஒதுக்கி வைக்காமல் பேராசிரியர் இலக்குவனார் கூறுவதுபோல் தமிழ்வழியாகப் பயின்றவர்க்கே வேலை என்னும் நிலை வரவேண்டும். இவ்வாறு நாம் நம் தமிழ்நாட்டில்தான் கோருகிறோமே தவிர வேறு மொழி வழங்கும் நாட்டில் கேட்கவில்லை என்பதை உணர வேண்டும். தமிழ்நாட்டில் தமிழ் மட்டுமே பயிற்சி மொழியாக இருக்கவும் எவ்வகை வேறுபாடின்றி அனைவருக்கும் இலவசமாக வழங்கவும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். விரும்பியவர்கள் பிறமொழிகளைப் பயில வசதி செய்து தர வேண்டும்;  அதே நேரம் பிற மொழி வாயிலான கல்வி தடை செய்யப்பட வேண்டும்.
சாதிக்கட்சிகள் நாட்டிற்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் என்றார் பேராசிரியர். ஆனால், இன்றைக்குச்சாதிக்கட்சிகளே பெருகிக் கொண்டுள்ளன. இந்தி முதன்மை தமிழ்மொழிக்கும் தமிழர்க்கும் கேடு விளைவிக்கும் என்று எச்சரித்தார் அவர். ஆனால் இந்தித் திணிப்பு கொடுங்கரங்களால் நம்மை வளைத்துக் கொண்டு நெருக்கிக் கொண்டுள்ளது. “தமிழர்க்குத் தமிழே தேசிய மொழி.  தமிழ்நாட்டில் எல்லாரும் தமிழறிந்தவர்களாய் எல்லாமும் தமிழாய் இருத்தல் வேண்டும்” என்றார். ஆனால், தமிழறியாதவர் பெருகுவதுடன் அவர்களின் மேலாண்மைதான் ஓங்கியுள்ளது. நாடாளுமன்றத்தில் அனைத்துத் தேசிய மொழிகளுக்கும் சம உரிமை வேண்டும் என்றார்.  ஆனால் மத்திய அமைச்சர்கூடத் தன்தாய்மொழியாம் தமிழில் பேச உரிமை மறுக்கப்படும் அவல நிலைதான் தொடருகிறது.
நற்றமிழ்நாடு பெயரிழந்து உரிமையிழந்து ஒற்றுமையின் பெயரால் மொழியையும் இழக்கப் போகின்றது. அந்தோ தமிழ்நாடே! உண்பதும் உடுப்பதும் பதவிகளைப் பெறுவதும்தான் வாழ்வா? விழியினும் இனிய மொழியை இழந்து வாழ்வது எற்றுக்கு? தமிழ்மொழி அழிந்தபின்னர் தமிழர் என்ற பெயர் நமக்கு ஏது?” என்று வேதனையுடன் பொங்கி எழுந்தார் புரட்சிப் போராளி பேராசிரியர். ஆனால், இன்றைக்குப் பதவி ஆசையும் பண ஆசையும்  மொழியாம் விழியைக் கட்டிப் போட்டு விட்ட அவலநிலைதான் உள்ளது.
இன்று உலகெங்கும் குழு வன்முறைகளும் அரசவன்முறைகளும் இன அழிப்புக் கொடுமைகளும் பதவி நலன் கருதிய பிறநாட்டுப் படையெடுப்பும் உரிமைக்குரல்கள் ஒடுக்கமும் வறுமையும் அவலமும் காணப்படுகின்றன. அனைத்து நாடுகளும் இணைந்த உலகக்கூட்டரசு ஏற்பட்டால்தான் உலக மக்கள் போரும் பூசலும் மறந்து யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என்னும் நிலையில் ஒற்றுமையாகவும் சிறப்பாகவும் வாழ்வர்  என்று வலியுறுத்தினார்  தமிழ்க்காப்புத் தளபதி பேராசிரியர் சி.இலக்குவனார் அவர்கள்.  அத்தகைய நிலைக்கு முன்னர்ப் பரதக் கண்டம் தேசிய இனங்களின் கூட்டரசு நாடாக-இந்திய ஐக்கிய நாடுகளாகத் திகழ வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினார்.  பாதுகாப்பு முதலான  சில துறைகள் தவிர பிற அனைத்துத் துறைகளும் கூட்டரசு உறுப்பு நாடுகளிடம் (மாநிலங்களிடம்) இருக்க வேண்டும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார். அவரது கனவு நனவானால் இனங்களை ஒடுக்கும் போக்கும் காணப்படாது; எனவே, பிரிவினைக் கோரிக்கைளும் எழாது.
தேசிய ஒருமைப்பாடு எனும்  காரணம் காட்டித் தமிழக உண்மை வரலாற்றைத் தமிழர்களே அறியாதவாறு செய்ய முற்படுகின்றனர் சிலர்” என அன்றே பேராசிரியர் சுட்டிக்காட்டிய சூழல்  இன்னும் நீங்காமல்தான் உள்ளது. “இந்தியக் கூட்டரசின் உறுப்பு நாடான தமிழகத்தைப் பற்றி உலகுக்கு அறிவிப்பதற்கு இந்தியக் கூட்டரசு எள்ளத்தனையும் செய்திலது. வெளிநாடுகளில் இந்தியா, இந்தி என்றுதான் விளம்பரப்படுத்தப்படுகின்றது  என்றும்  இந்திய அரசினர்க்குத் தமிழகம் என ஒன்றுகூடாது; தமிழ் இனம் எனக் கூறல் சாலாது. தமிழர் பண்டைய வரலாற்றை, மறக்கச் செய்து மறைக்கத்தான் வழிகோலுவார்கள் போல உள்ளது” என்றும் கவலைப்பட்டார் பேராசிரியர். இந்தியா உண்மையிலேயே கூட்டரசாகத் திகழ்ந்தால்தான்  இக்கவலை நீங்கும்.  திராவிடநாடு கோரிக்கைக்கான காரணங்கள் இன்னும் அப்படியேதான் உள்ளன என முத்தமிழறிஞர் அவ்வப்பொழுது கூறுகிறார் அல்லவா?  பேராசிரியர் வலியுறுத்தும் கூட்டரசு அமைந்தால் அக்காரணங்கள் தாமாகவே மறைந்து விடும்.
“வசதியற்றவர்களாய் ஈழத்திலும் காழகத்திலும் சிங்கப்பூரிலும் இன்னும் பிறநாடுகளிலும் கூலிகளாய்த் துன்பம் சுமந்து வாழும் தமிழர் அங்கெல்லாம் வெறிவேங்கைகளால் தாக்கப்படும்போது ஏன்? என்று கேட்க எவருமில்லை. நாடற்றவர்களாக விரட்டப்படுகின்றனர். நடுக்கடலில் தத்தளிக்கின்றனர் சிலர்.  தாய்நாட்டில் நுழைந்துவிட்ட காரணத்தால் பிச்சைக்காரர்களாக ஆக்கப்பட்டு விட்டனர் பலர்”  என்ற  பேராசிரியரின் அன்றைய உள்ளக்குமுறல் இன்றைக்கும் எதிரொலிக்கும் வகையில்தான் உலக நாடுகளில் தமிழர்களின் நிலை உள்ளது.
இந்திய அரசு இலங்கையரசின் நட்புக்காகத் தமிழர்களைப் பலி கொடுத்து விடுவார்களோ என்று அஞ்ச வேண்டியுள்ளது” எனத் தொலைநோக்குடன் மனம் குமைந்தார் பேராசிரியர். ஆனால் அச்சத்தைப் போக்க வேண்டிய அரசுகள் ஈழத்தமிழர்களின் உயிர்களையும் எஞ்சியோரின் இருப்பிடங்களையும் உடைமைகளையும்தான் போக்கின. இனியேனும் உரிமை பெற்றுத் தமிழர்கள் வாழ நம் நாடு தமிழ்த்தேசியக் கூட்டரசு நாடுகளாக மாற வேண்டும்.
“தேசியமொழி இந்தியாம்! ஆட்சிமொழி ஆங்கிலமாம்! சமயமொழி ஆரியமாம்! பாட்டுமொழி தெலுங்காம்! வட்டாரமொழி தமிழாம். என்னே விந்தை! தமிழர்க்கு எல்லாம் தமிழாக இருக்கும் நாள்தான் தமிழர் முன்னேறும் நாளாகும். முழு உரிமை பெற்ற நாளாகும்”  என்றார் பேராசிரியர். அத்தகைய முழு உரிமை பெற்ற நாள் வர பேராசிரியர் விழையுமாறு தமிழுக்கு முதன்மையும் தமிழர்க்குத் தலைமையும்  இருக்கும் தமிழ்ச்சூழல் நம் நாட்டில் என்றும் இருத்தல் வேண்டும்.
தனியொரு தமிழியக்கமாக விளங்கித் தமிழுக்காக வாழ்ந்த பேராசிரியர் முனைவர் சி.இலக்குவனாரின் தமிழ்நலம் குறித்த கனவுகள் நனவாக வேண்டும்! அவரது விழைவுகள் நிகழ்வுகளாக வேண்டும்!  அவை வரலாறாக மாற வேண்டும்! தமிழன் தரணியில் எங்கு வாழ்ந்தாலும் தன்னுரிமையுடனும் தன்மதிப்புடனும் தலை நிமிர்ந்து வாழ இன்றைய தேவை இலக்குவனார் நெறியே என்பதை உணர்ந்து பேராசிரியரின் எண்ணங்களை வழிகாட்டியாகக் கொள்வோம்! வாழ்வாங்கு வாழ்வோம்!
இலக்குவனார் புகழ்பாடி இனிய தமிழ் வளர்ப்போம் !
– இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்
நன்றி – மீண்டும் கவிக்கொண்டல்
meendum kavikkondal_thalaippu


இலக்கணச் செம்மல் இலக்குவனார் – இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா

S.Ilakkuvanar+10

இலக்கணச் செம்மல் இலக்குவனார்

  “இன்று யார் யாரோ புரட்சி என்ற அடைமொழியுடன் வருகிறார்கள். ஆனால், உண்மையிலேயே ஒரு தமிழ்ப் புரட்சியை நடத்தியவர் பேராசிரியர் இலக்குவனார். கல்லூரி ஆசிரியர் கூட்டத்தில், கல்லூரி முதல்வர் ஆங்கிலத்தில் பேசமுற்பட்டபோது 150 பேராசிரியருள் தைரியமாக எழுந்து நின்று “என்னருமைத் தமிழ்நாட்டின் தாய்மொழி தமிழ் என்பதைக் கல்லூரி முதல்வர் அறிவாரா?’ என்று கேட்டு புரட்சி செய்த பெருந்தகை முனைவர் இலக்குவனார்” என்று போற்றுகிறார் கி.வேங்கடசுப்பிரமணியம்.
 “எழுதுவதற்கு ஏடும் பேசுவதற்கு மேடையும் எப்போதும் வேண்டும் தமிழ்ப் பரப்ப” என்பது இலக்குவனார் அடிக்கடி கூறிவரும் முழக்கமாகும். தமிழ் மொழியின் சிறப்பையும் இலக்கியப் பரப்பையும் தமிழர்க்கு ஏடுகளின் (இதழ்கள்) வாயிலாகப் பரப்புவதும் மேடைகளில் பொழிவுகளின் மூலம் எடுத்துரைப்பதுமே தமிழர் உள்ளத்தில் தமிழின் மீது ஈடுபாட்டையும் தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆர்வத்தையும் ஏற்படுத்தும் என்று இலக்குவனார் உறுதியாக நம்பினார். தமது பள்ளிப் பருவத்திலேயே திருக்குறள் சொற்பொழிவுகளை நிகழ்த்திய இலக்குவனார், திருவையாறு புலவர் கல்லூரி மாணவராக இருந்தபோதே பெரியார் நடத்தி வந்த குடியரசு இதழில் பல கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார்.
  தஞ்சை மாவட்டம் திருத்துறைப்பூண்டி வட்டத்தில் (இன்றைய நாகப்பட்டினம் மாவட்டம் வேதாரண்யம் வட்டத்தில்) வாய்மேடு என்ற சிற்றூரில் சிங்காரவேலர்-இரத்தினத்தாச்சி இணையருக்கு மூன்றாவது மகவாக 1909-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 17- ஆம் நாள் பிறந்தார். இலட்சுமணன் என்பது இயற்பெயர். ஆனால் சாமி.சிதம்பரனார், இலட்சுமணன் என்ற பெயரை இலக்குவன் எனத் தமிழ்ப் பெயராக மாற்றினார். திண்ணைப் பள்ளியில் சேர்ந்து படித்துக் கொண்டிருந்தபோது தந்தையை இழந்தார். தந்தையின் மரணமும், குடும்பத்தின் ஏழ்மைச் சூழலும் பள்ளி இறுதித் தேர்வுக்கு மேல் கற்க இயலா நிலையை ஏற்படுத்தியது. என்றாலும், இலக்குவனார் பல்வேறு அல்லல்களுக்கிடையேயும் திருவையாறு அரசர் கல்லூரியில் சேர்ந்து, புலவர் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் பி.ஓ.எல், எம்.ஏ., பட்டங்களையும் பெற்றார்.
  இராசாமடம் நடுநிலைப்பள்ளியில் சேர்ந்து பயின்று கொண்டிருந்த காலக்கட்டத்தில், தமிழாசிரியர் சாமி.சிதம்பரனாரின் பகுத்தறிவுக் கோட்பாடுகளும், சீர்திருத்தக் கொள்கைகளும் தனித்தமிழ்ப் பற்றும் இலக்குவனாரை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டன. அப்போது ஈ.வெ.ரா. தலைமையில் உருவான சுயமரியாதை இயக்கத்தைப் பற்றி அறிந்து அதன் கொள்கைகளில் ஈர்க்கப்பட்டு பெரியாரோடு தொடர்பு கொள்வதில் பேரார்வம் கொண்டார். அவரது ஆர்வம் பெரியாரின் அன்பைப் பெற்றுத் தந்தது. சாமி.சிதம்பரனாரின் தொடர்பும் பெரியாரின் அன்பும் இலக்குவனாரை இளம் வயதிலேயே புத்துணர்ச்சியூட்டி பொலிவாக்கியது. தமிழ்மொழி உரிமைக்காக இலக்குவனார் இருமுறை சிறை சென்றுள்ளார் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
  ஆசிரியப்பணியில் இருந்தபோது, நன்னிலத்துக்கு மாற்றலாகி வந்தபின்னர், ஆசிரியப்பணி புரிந்து வந்த பட்டம்மாள் என்பவரை வாழ்க்கைத் துணையாக்கிக் கொண்டார். இளமையிலிருந்து வாழ்வில் துயரத்தையே சந்தித்த இலக்குவனாரின் மணவாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சி நிலைக்கவில்லை. ஆம்! அவரது மனைவி மட்டுமல்லாமல் மகப்பேற்றின் போது குழந்தையும் இறந்துபோனது. மனைவியின் பேரிழப்பு அவரை கையறுநிலைப் பாடல் பாடவைத்தது. அந்நிலையிலிருந்து அவரை மீட்டுக் கொண்டுவர நண்பர் அன்புகணபதி என்பவர் அரும்பாடுபட்டார். அரக்கோணத்தில் அரசு மருத்துவமனையில் மருத்துவராக இருந்த திருவேங்கடம் என்பவரின் மகள் மலர்க்கொடியை இலக்குவனாருக்கு மறுமணம் முடிக்கும் முயற்சியில் வெற்றியும் கண்டார். சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மலர்க்கொடி நோய்வாய்ப்பட்டதால் அவரது வற்புறுத்தல் காரணமாக மனைவியின் சகோதரி நீலகண்டேசுவரியை மணம் புரிந்துகொண்டார். இப்படியாக இலக்குவனாரது இல்லறப் பயணம் நிம்மதி இல்லாமல் தொடர்ந்தது.
  திருவாரூர் உயர்நிலைப்பள்ளியில் 1936-ஆம் ஆண்டு தமிழாசிரியராகப் பொறுப்பேற்ற இலக்குவனார், பின்னர் தஞ்சை மாவட்டக் கழகப் பள்ளியிலும், திருவையாறு அரசர் கல்லூரியிலும் திருநெல்வேலி, மதுரை திரவியம் தாயுமானவர் இந்துக் கல்லூரியிலும் பணியாற்றி 1952-ஆம் ஆண்டு விருதுநகர் இந்து நாடார் கல்லூரியில் பணி ஏற்றார். பிறகு திருவெறும்பூர் முக்குலத்தோர் உயர்நிலைப்பள்ளியில் ஓராண்டு முதல்வராகப் பணிபுரிந்து அதன் பின்னர் ஈரோடு மகாசனக் கல்லூரியில் இரண்டு ஆண்டுகள் விரிவுரையாளராகப் பணியாற்றி, நாகர்கோயில் இந்துக் கல்லூரியில் தமிழ்த்துறைத் தலைவராகத் திகழ்ந்தார். பின் ஆறு ஆண்டுகள் மதுரை தியாகராசர் கல்லூரியில் தமிழ்த்துறைத் தலைவராகப் பொறுப்பேற்றிருந்தார் இலக்குவனார்.
  கல்வித்துறை, நீதித்துறை, ஆட்சித்துறை ஆகிய அரசின் அனைத்துத் துறைகளிலும் தமிழ் உரிமையை நிலைநாட்டும் நோக்கத்துடன், ‘தமிழ் உரிமைப் பெருநடைத் திட்டம்’ ஒன்றை உருவாக்கினார். இதழாசிரியராக அவர் ஆற்றிய பணிகள் சொல்லில் அடங்காதவை. சங்க இலக்கியம், இலக்கியம், திராவிடக் கூட்டரசு, குறள்நெறி போன்ற வார இதழ், திங்களிதழ், நாளிதழ் முதலிய தமிழ் இதழ்களின் வழியே தமிழுணர்வை ஊட்டினார். ஆங்கில மொழியாளர் தமிழின், தமிழரின் தொன்மையைப் பண்பாட்டுச் சிறப்பை, அகப்பொருள் ஒழுக்கங்களை அறிந்து கொள்வதற்காக ஆங்கில இதழ்கள் இரண்டை வெளியிட் டார்.
  தொல்காப்பியம் முழுவதையும் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து ஓர் அரிய ஆராய்ச்சி முன்னுரையும் விரிவாக எழுதி முனைவர் பட்டம் பெற்றார். மேனாட்டவரும் போற்றும் விதம் தொல்காப்பியத்தை மொழிபெயர்த்த அவரது செயற்கரிய செயல் அவருக்குப் பெரும் புகழைப் பெற்றுத் தந்தது.
  திருக்குறளுக்கு எளிய பொழிப்புரை எழுதிய இலக்குவனார், தொல்காப்பிய விளக்கம், வள்ளுவர் வகுத்த அரசியல், வள்ளுவர் கண்ட இல்லறம், இலக்கியம் கூறும் தமிழர் வாழ்வியல், கருமவீரர் காமராசர், அண்ணாவிற்குப் பாவியல் வாழ்த்து, எழிலரசி, மாணவர் ஆற்றுப்படை, துரத்தப்பட்டேன், பழந்தமிழ், எல்லோரும் இந்நாட்டு மன்னர்கள், அமைச்சர் யார்?, தமிழன்னைக் காவியம், தமிழ் இலக்கிய வரலாறு, தமிழ் கற்பிக்கும் முறை, தமிழிசைப்பாடல்கள், என் வாழ்க்கைப் போர் எனக் கவிதை, ஆராய்ச்சி நூல்கள், விளக்கவுரை, தன் வரலாறு, கல்வியியல், கையெழுத்துச் சுவடி எனப் பல படைப்புகளைத் தமிழுலகுக்குப் படைத்தளித்துள்ளார். அதுமட்டுமல்லாமல், ஓர் இதழ் நடத்தவே சிரமமாக இருந்த அக்காலத்தில், தமிழில் ஆறு இதழ்களையும், ஆங்கிலத்தில் எட்டு இதழ்களையும் நடத்தி வெற்றி கண்டவர்.
  “பல நூல்களை உருவாக்கித் தமிழன்னைக்கு அணிவித்தார். என்றென்றும் நின்று பயன் தருவதும், பொன்றாப் புகழ் படைத்ததுமான தொல்காப்பிய மொழிபெயர்ப்பு, அப்பெருமகனார் தமிழ்த் தாய்க்குச் சூட்டிய மணிமகுடம் என்றே கூறலாம்” என்கிறார் புலவரேறு குன்றக்குடி பெரியபெருமாள்.
  இலக்குவனாரின் தமிழ்த்தொண்டைப் பாராட்டிய பல்வேறு அமைப்புகள், முத்தமிழ்க் காவலர், பயிற்சி மொழிக் காவலர், செந்தமிழ் மாமணி, தமிழர் தளபதி, இலக்கணச் செம்மல் என்னும் பல்வேறு பட்டங்களையும் விருதுகளையும் வழங்கிச் சிறப்பித்தன.
  இன்று இலங்கைத் தமிழர்கள் படும் வேதனைகளைக் கண்டித்து, “தமிழகத்தோடு நெருங்கிய தொடர்பும் உறவும் கொண்டுள்ள இலங்கை வாழ் தமிழர் நிலையை எண்ணிச் செயலாற்றாது மாநில அரசும் நடுவிட அரசும் வாளா இருப்பது பொருத்தம் அன்று. பாகிசுத்தானிலிருந்து வருவோருக்குக்காட்டும் பரிவு இலங்கையிலிருந்து துரத்தப்படுவோரிடம் காட்டாதது ஏனோ? இலங்கைத் தமிழரின் இன்னலைப் போக்குதல் தமிழக அரசின் தவிர்க்கலாகாக் கடமையும் பொறுப்பும் ஆகும்” என்று அன்றே வேதனையோடு எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளார் இலக்குவனார்.
“சிறந்த தமிழ்த் தொண்டராகிய டாக்டர் சி.இலக்குவனார் தமிழ் ஆராய்ச்சி நூல்களைத் தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் எழுதி வெளியிட்டுள்ளார். பத்திரிகை வாயிலாகவும் அவர் தமிழ் இலக்கியப் பணி செய்து வருகிறார். தமிழ் ஆர்வம் மிக்க இப்பெரியாரின் இலக்கியப் பணியைத் தமிழுலகம் நன்கறியும்” என்று மயிலை சீனி.வேங்கடசாமியும், “டாக்டர் சி.இலக்குவனார் தமிழார்வம் மிக்கவர்; தாய்மொழியாகிய தமிழின் வாயிலாகவே பல்கலைக்கழகக் கல்வி அமைதல் வேண்டும் என்பதில் தணியாத வேட்கை கொண்டவர். நாடு அதற்கு ஏற்ப வளர்ந்து முன்னேறினால் நம் மகிழ்ச்சி இரட்டிப்பாகும்” என்று மு.வரதராசனாரும், “தமிழைக் காக்க இலக்குவன் ஒருவனால்தான் முடியும்; வாழ்வையே தமிழுக்கு ஆக்கிக்கொண்டவன் அவன்; அவன் முயற்சிக்கு என் வாழ்த்து; எப்பொழுதும் என் பங்கைச் செய்ய நான் காத்திருக்கிறேன்” என்று பாவேந்தர் பாரதிதாசனும், இப்படிப் பலரும் அவரது தமிழ்த் தொண்டின் மேன்மைகளை மேலும் மேன்மைபடுத்தியுள்ளனர்.
 “யான் வேறு; இலக்குவனார் வேறு இல்லை. அவர் செய்யும் பணிகளில் எல்லாம் எனக்கும் பொறுப்பும் பங்கும் உண்டு” என்று பெரியார் ஈ.வெ.ரா.வால் போற்றப்பட்டவர் இலக்குவனார்.
“தொல்காப்பியமும் திருக்குறளும் தமிழரின் இரு கண்கள்” எனக் குறிப்பிடும் இலக்குவனார், உடல்நலக் குறைவு காரணமாக 1973-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 3-ஆம் நாள் உயிர்நீத்தார். நம் தாய்மொழி நலம்பெற; வளம்பெற; செழுமைபெற உழைப்பதே நாம், தமிழுக்காக தம் வாழ்வையே போர்களமாக்கிக்கொண்ட இலக்குவனாருக்கு, செய்யும் நன்றிக் கடனாகும்.
-இடைமருதூர் கி.மஞ்சுளா
Idaimaruhuur_K.MANJULA