Monday, January 16, 2017

மறக்க முடியுமா? – மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி : எழில்.இளங்கோவன்

அகரமுதல 169, தை 02, 2048 / சனவரி15, 2017

மறக்க முடியுமா? –

மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி

 சில நாள்களுக்கு முன்னர், மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி அவர்களைப்பற்றித் தோழர் சுப.வீரபாண்டியன் அவர்கள் தன் ஒரு நிமிடச் செய்தியில் நினைவு கூர்ந்தார். தமிழுலகம் மறக்கக் கூடாத அறிஞர்களுள் மயிலையாரும் ஒருவர்.
 மயிலை சீனிவேங்கடசாமி மார்கழி 02, 1931 / 1900ஆவது ஆண்டு  திசம்பர் 16ஆம் நாள் சென்னை மயிலாப்பூரில் பிறந்தார்.
  இவரின் கல்வி 10ஆம் வகுப்பு வரைதான். பின்னர் இடைநிலை ஆசிரியராகவே பணிபுரிந்து ஓய்வு பெற்ற இவர் திருமணம் செய்துகொள்ளவில்லை.
  படித்தது பத்தாம் வகுப்பு என்றாலும், பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர்களுக்கு இணையாக இவர் ஆய்வுப் பேரறிஞராகத் திகழ்ந்தார்.
  இவர் நீதிக்கட்சிக் காலத்தில் வெளிவந்த ‘திராவிடன்’, பெரியாரின் ‘குடிஅரசு’ ஆகிய இதழ்களில் ஆசிரியர் குழுவில் இடம் பெற்றும், கட்டுரைகள் எழுதியும் வந்தார்.
“வேதம், புராணம், கடவுள், கோயில், விதி, வினை என்று சொல்லிக்கொண்டு நாளுக்கு நாள் முட்டாள்களாகிக் கொண்டிருக்கும் வழக்கத்தை விட்டுவிட்டு எந்தச் செய்தியையும் பகுத்தறிவு- கொண்டு ஆராயும்படிக் கேட்டுக்கொள்கிறேன்” என்று குடிஅரசு இதழில் எழுதிய பகுத்தறிவாளர் இவர்.
 கல்வெட்டு, நாணயவியல், பிராமி, கிரந்தம், தமிழ், கன்னடம், மலையாளம் என்று இவரின் ஆய்வுகளின் விளைவாக,
 பௌத்தமும் தமிழும்,
சமணமும் தமிழும்,
 கிருத்துவமும் தமிழும்,
பௌத்தக் கதைகள்,
 புத்த  சாதகக் கதைகள்,
மகாபலிபுரத்து  சைன சிற்பங்கள்,
  நரசிம்மவர்மன், மூன்றாம் நரசிம்மன்,
 மகேந்திரவர்மனின் ‘மத்தவிலாசம்’ (தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு),
களப்பிரர் ஆட்சியில்   தமிழகம்,
கொங்கு நாட்டு வரலாறு,
துளுவநாட்டு வரலாறு,
சங்கக்கால வரலாற்றில் சில செய்திகள்,
 சங்கக்கால சேர, சோழ, பாண்டியர் ,
சேரன் செங்குட்டுவன்,
கல்வெட்டெழுத்துகள்,
இறையனார் களவியலுரை ஆராய்ச்சி
 போன்ற முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் எழுதியிருக்கிறார்.
தொல்காப்பியர் காலத்தால் பிற்பட்டவர் என்று வாதிட்டார் பேராசிரியர் வையாபுரிப் பிள்ளை.
அவரின் வாதத்தை முற்றிலும் நிராகரித்தார் மயிலையார். பிராமி எழுத்து வருவதற்கு முன்பே தமிழ் எழுத்து வழக்கில் இருந்ததைச் சான்றுகளுடன் நிறுவி காலத்தால் முற்பட்டவர் தொல்காப்பியர் என்றார்.
 களப்பிரர்கள் காலத்தை இருண்ட காலம் எனப் பலர் கூறுகிறார்கள். இதை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் மயிலையார்,
தமிழ் பிராமி (தமிழி) எழுத்திலிருந்து தமிழ் வட்டெழுத்து வடிவம் பெற்றது களப்பிரர் காலத்தில்.
இதுவே சோழ, பல்லவர் காலத்துக்குப் பின்னர் இன்றைய நவீன வடிவத் தமிழ் எழுத்துக்கு அடிப்படை என்றார்.
  திருக்குறள், கார்நாற்பது, களவழி நாற்பது, திரிகடுகம், ஏலாதி, இனியவை நாற்பது, சீவக சிந்தாமணி, முதுமொழிக்காஞ்சி, விளக்கத்தார் கூத்து, நரிவிருத்தம், எலிவிருத்தம், முத்தொள்ளாயிரம் போன்ற இலக்கியங்களும்,
  அபிநயம், நத்தத்தம், பல்காயம், பல்காப்பியம், காக்கைப் பாடினியம் போன்ற இலக்கண நூல்களும் களப்பிரர் காலத்தவை என்றார்.
முன்னர் இருந்த வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா ஆகிய பா வகைகள் தாழிசை, விருத்தம், துறை என்று விரிவுபெற்றதும் களப்பிரர் காலத்தில் என்று விளக்கினார்.
பார்பனர்களிடமிருந்து இறையிலி நிலங்கள் பிடுங்கப்பட்ட சமணர்களின் காலமே களப்பிரர்களின் ஒளிமிக்க காலம் என்று உறுதிபடக் கூறினார்.
  நரசிம்மவர்மன் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட மாமல்லபுரப் பாறைச் சிற்பங்களில் ஒன்றைப் பாரதக் கதையின் அருச்சுனன் தபசு என்றும், இராமாயணத்தின் பகீரதன் தபசு என்றும் இருவேறு கதைகளைக் சொல்வார்கள்.
  அந்த கதைகளைத் தவறானவை என்று தன் ஆய்வின் மூலம் மறுத்துரைக்கும் மயிலையார், உரிய சான்றுகளுடன் அச்சிற்பங்கள் இரண்டாம் சமணத் தீர்த்தங்கரர் அசிதநாதரின் புராணத்தில் வரும் சகர சக்கரவர்த்தியின் சமண கதைச்சிற்பங்கள் என்பதை உறுதி செய்கிறார்.
  இன்றைய காஞ்சிபுரம், கி.பி. 2ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிக் காலத்தில் பௌத்தர்களின் காஞ்சி மாநகராக இருந்தது. சீத்தலைச்சாத்தனாரின் பௌத்த காப்பியமான ‘மணிமேகலை’யின் காப்பியத் தலைவி மணிமேகலை இறந்தது காஞ்சியில்.
  அதனால் அன்று காஞ்சியில் இருந்த பௌத்த ஆலயமான தாராதேவி ஆலயத்தில் மணிமேகலையின் உருவச்சிலை வைக்கப்பட்டது.
 அன்றைய பௌத்த தாராதேவி ஆலயம் இன்று காஞ்சி காமாட்சியம்மன் கோயிலாக ஆக்கப்பட்டு விட்டது. அதனுள் இருந்த மணிமேகலை சிலை இன்று அன்னபூரணி இன்று இந்து தெய்வமாக மாற்றப்பட்டு விட்டது.
  அன்று மணிமேகலை, சம்பாபதி, தாராதேவி ஆகிய பௌத்த சிறு தெய்வங்களை, இன்று காளி, பிடாரி, திரௌபதி அம்மன் ஆகிய பெயர்களில் இந்து தெய்வங்களாக மாற்றிவிட்டார்கள் என்ற வரலாற்று உண்மைகளைத் தன் ஆய்வின் மூலம் பதிவு செய்கிறார் மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி.
  சோழர்கள் காலத்தில் நிலவிய தேவரடியார் என்ற கொடுமையான பெண்ணடிமைத் தனத்தை, அதனை ஊக்கப்படுத்தி வளர்த்த பார்ப்பனர்கள், சோழர்கள் குறித்து நாம் அறிவோம்.
முதலாம் குலோத்துங்கன்: இவன், செயங்கொண்டார் எழுதிய ‘கலிங்கத்துப்பரணி’யின் தலைவன்.
  இவனின் 29ஆம் ஆட்சியாண்டின் சாசனங்களில் சோழர் கோயில்களில் தேவரடியார் பெண்கள் விலைக்கு விற்கப்பட்டுள்ளார்கள் என்ற செய்தி பதிவாகி இருக்கிறது.
  இதனைச் சுட்டிக்காட்டும் மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி, 1926இல் இவர் எழுதிய கட்டுரைகளில் பெண் கல்வி, கைம்பெண் மறுமணம், குழந்தைத் திருமண ஒழிப்பு ஆகியவை பற்றி விரிவாக எழுதினாலும், தேவரடியார் குறித்த அவரின் பதிவு விரிவாக இல்லை என்பது வியப்பாக இருக்கிறது.
  1950 காலக்கட்டங்களில் இவரின் தீவிர  ஆய்வுகளைத் தொடர்ந்து ஏறத்தாழ முப்பது நூல்களும் திராவிடன், குடிஅரசு, செந்தமிழ், செந்தமிழ்ச் செல்வி, தமிழ்ப்பொழில், ஆராய்ச்சி, ஊழியன், இலட்சுமி போன்ற இதழ்களில் ஏராளமான ஆய்வுக்கட்டுரைகளும் எழுதியிருக்கிறார்.
  இவரின் நூல்கள் அனைத்தும் இன்று  நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்டுள்ளன.
1963-64 இவ்விரு ஆண்டுகளில், சென்னை தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கத்தின் தலைவராகப்  பொறுப்பேற்றுள்ளார்.
  “கோயில்களில் நடைபெறும் திருப்பாவாடை நிகழ்வை ஆய்ந்து, அது ஓர் இனிப்புப் பண்டம் என்று விளக்குகிறார் மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி. அத்தரி என்னும் கோவேறு கழுதையைப்பற்றி சொல்லாய்வு செய்துமிருக்கிறார். கந்தி, கவுந்தி என்பன அருகக் கடவுளைத் தொழும் சமணப்பெண் துறவிகள் என்றார். ஔவை என்ற சொல் வயது முதிர்ந்த பெண்ணைக் குறிப்பதாகச் சொல்லும் இவர், ஔவை ஏன் இளமையில் கிழவியானாள் என்பதை விளக்க முற்படவில்லை” இப்படிப் பகுத்தறிவு ஆய்வாளராக மு.சிவகுருநாதனால் புகழப்படும் மயிலை சீனி.வேங்கடசாமியை,
தமிழையே வணிக மாக்கித்
     தன்வீடும் மக்கள் சுற்றம்
தமிழிலே பிழைப்ப தற்குத்
     தலைமுறை தலைமு றைக்கும்
தமிழ்முத லாக்கிக் கொண்ட
     பல்கலைத் தலைவன் எல்லாம்
தமிழ்சீ னிவேங்க டத்தின்
     கால்தூ சும்பெறா றென்பேன்!
 என்று போற்றிப் பாடுகிறார் புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன் அவர்கள். ஆய்வுப் பேரறிஞர் மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி அவர்கள் சித்திரை 25, 2012 / 1981ஆம் ஆண்டு மேத் திங்கள் 8ஆம் நாள் தன் ஆய்வை நிறுத்தி, மரணத்தின் மூலம் ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டார்.
இவரை நாம்    
மறக்கமுடியுமா
-எழில்.இளங்கோவன்
– கருஞ்சட்டைத்தமிழர்
சனவரி 16-31

Saturday, January 14, 2017

பேராசிரியர் சி.இலக்குவனாரின் தமிழ்ப்பணிகள் – தொகுப்புரை 6/7: இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்




வெ.ப.சு.தமிழியல் ஆய்வு மையம்,
தமிழ்த்துறை, ம.தி.தா.இந்துக்கல்லூரி
திருநெல்வேலி
பேராசிரியர் சி.இலக்குவனாரின் தமிழ்ப்பணிகள் -பன்னாட்டுக் கருத்தரங்கம்
கட்டுரைத் தொகுப்பு நூல்
தொகுப்புரை 6/7

  “பேராசிரியர் இலக்குவனாரின் தமிழ்ப்பணி” குறித்து முனைவர் சி.சுந்தரேசன் போற்றியுள்ளார்; பேராசிரியராக, நூலாசிரியராக, இதழாசிரியராக, மரபுக்கவிஞராக, களப்போராளியாக எனப் பலவகையிலும் செம்மாந்து வாழ்ந்து தொண்டாற்றியமையைச் சான்றுகளுடன் விரிவாக விளக்கியுள்ளார்; கவிதைகளில் சமூக அங்கதம் காணப்படுவது, மணமானவர்தான் குடும்ப விளக்கு பாடம் நடத்த வேண்டும் என்ற பாவேந்தர் பாரதிதாசனை உடன் மறுத்த துணிவு, சங்க இலக்கியத்தை சமூகவியல் நோக்கில் முதன்முறை ஆராய்ந்து எழுதிய நுண்மாண்நுழைபுலம், சங்க இலக்கியப் பரப்புரையில் ஈடுபட்ட காரணம், தொல்காப்பியத்திற்கு விளக்கம்  தரும்  ஆழ்ந்த புலமை, அறிஞர்களின் பாராட்டுகளுக்குரிய சீர்மை எனப் பலவகைகளிலும் இலக்குவனாரை நமக்குக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார்.
  “சி.இலக்குவனாரின் சமூகப் பார்வை” திறனாய்வு வரலாற்றில் பதியப்பட வேண்டிய ஒன்று என அவரது படைப்புகள் வழி ஆய்ந்து தெரிவிக்கிறார் முனைவர் இள.தேன்மொழி, ஆரியத்தின் தீமைகளை உணர்த்தினாலும் பிராமண மாணவர்கள் கல்வி கற்பதற்கு உதவி செய்த பேருள்ளம், அச்சம், நாணம், மடம், பயிர்ப்பு ஆகியவற்றிற்குப்  பெண்களை உயர்வுபடுத்தி விளக்கம் தரும் நடுவுநிலைமை, முதலானவற்றையும் விளக்கியுள்ளார்
  பேராசிரியரால் ஆய்ந்து தெளிவிக்கப்பட்டுள்ள “தொல்காப்பியர் காலத்தமிழர் மணமுறை – களவு”  குறித்து எடுத்துரைக்கிறார் ஆய்வாளர் அ.உரோகிணி; தமிழ்க் களவு, காதல் மணமுறை  ஆரியத்தின் காந்தருவ முறையைவிட உயர்ந்தது,  தொல்காப்பியர் காலத் தமிழர் நாகரிகத்தில் சிறந்திருந்தனர், காதல் மணம் தமிழரின் தனித்த அடையாளம் என  இலக்குவனார் விளக்குவதையும் விவரிக்கிறார்.
  “சி.இலக்குவனார் தொல்காப்பிய ஆராய்ச்சியில் கற்புநெறி” திறம்பட விளக்கப்பட்டுள்ளமையைச் சீரியமுறையில் தருகிறார் முனைவர் எசு.பாத்திமா; கற்புநெறியை ஆண், பெண் இருவருக்கும் பொதுவானதாகவும் உரையாசிரியர்கள் கருத்து தவறானவை என விளக்கமாகவும் தமிழப் பெரியவர்களை ஐயர் என அழைப்பதைப் பார்த்த பிராமணர் தங்களை ஐயர் என அழைத்துக் கொண்டனர் என்பதையும் பொது, சிறப்பு, ஆராய்ச்சி என மூவகைக் கல்வி நிலைகள் இருந்தன என்பதையும் தமிழ்நெறிப்பட இலக்குவனார் ஆராய்ந்தளிக்கிறார் என்கிறார்.
 சங்கக்காலத்தமிழ்மக்கள் பொழுதுபோக்கு முறையிலும் மிக உயர்ந்த நிலையில் இருந்தனர் எனப் பேராசிரியர் ஆய்ந்து  தருவனவற்றை, ஆய்வாளர் கு. மேனகா “சங்கக்காலத்தமிழரின் பொழுதுபோக்குகள்” தலைப்பில் நமக்குத் தருகின்றார்சங்கக்காலத்தில் இருந்த அலவனாட்டு, நீர் விளையாட்டு, வண்டலயர்தல், பாவை விளையாட்டு,  ஆடவருடன் துணங்கைக் கூத்தாடல், கழங்காடுதல்,ஊசலாடுதல் முதலான மகளிர் விளையாட்டுகள் பொழுதுபோக்குகளையும் கானைக்கன்றுடன் ஆடல்,  தேர் விளையாடல், கிலுகிலு விளையாடல் முதலான சிறுவர் பொழுதுபோக்குகளையும் மற்போர் முதலான ஆடவர் பொழுதுபோக்குகளையும் ஆய்வாளர் நமக்குத் தெரிவிக்கிறார்.
      “தொல்காப்பிய ஆராய்ச்சியில் அகத்திணையியல் செய்திகள்”  மூலம் தொல்காப்பியர் கூறும் அகத்திணை இலக்கணத்தையும் பாகுபாட்டையும்   பேரா.இலக்குவனார் ஆராய்ந்து அளிப்பதை முனைவர் சே.சாந்தி நமக்களிக்கிறார்; தமிழரின் கடவுட்கொள்கை தமிழர்க்கே உரியது’ வடமொழியாளர்களிடமிருந்து தமிழர்க்கு வந்தது என உரையாசிரியர்கள் தரும்  பொருள் தவறானது’ வடமொழிப்புராணக் கதைகள் அடிப்படையில் விளக்கியதால் வந்த வினை எனச் சிறப்பாகத் தொல்காப்பிய அறிஞர் இலக்குவனார் விளக்குவதை எடுத்துரைக்கிறார். 
     மொழியின் தோற்றம், பயன், தமிழ் இந்நாட்டு மொழியே, தமிழ் மொழியின் சிறப்பு, எழுத்தின் தோற்றம், தமிழ்வரிவடிவம் பிற மொழிகளின் வரிவங்களின் தாய், மொழிக்குடும்பம் அமையும் முறை, தமிழ்மொழிக்குடும்பம் ஆகியவனவற்றைப் பேரா.இலக்குவனார் ஆய்ந்து தந்துள்ளார்;  இவற்றை முனைவர் இ.மா.இராமச்சந்திரன், “மொழியின் சிறப்பு” என்ற தலைப்பில் நமக்குத் தருகிறார்; தமிழர்கள் மொழிக்குமட்டும் இலக்கணம் படைக்கவில்லை வாழ்க்கைக்கும் இலக்கணம் படைத்தவர்கள். ஆரியர்கள் வரும் முன்னர் இந்தியா முழவதும் வழங்கிய மொழி தமிழே. இந்திய மொழிகளின் தாயும் தமிழே. உலக வழக்கு நூல் வழக்கைத் தழுவியே இருந்தால்தான் மொழி நிலைக்கும் முதலான இலக்குவனாரின் முடிபுகளையும்  எடுத்தாண்டு விளக்குகிறார்.
  “பேரா.சி.இலக்குவனாரின் ‘பழந்தமிழ்’ நூலில் ஆய்வுமுறை உத்திகள்”  குறித்துக் கிளாக்குளம் முக்கனி மு.பழநியப்பன் உரைக்கிறார்; அரிய பெரிய ஆய்வுச்செய்திகளைப் புதையலாக அள்ளி அள்ளிக் கொடையாக இலக்குவனார் அளித்துள்ளார் என்பதை நமக்கு எடுத்துக்காட்டுகிறார்பிற மொழிகளின் இலக்கியத் தொன்மையை அடுக்கடுக்காக எடுத்தியம்பி அவற்றினும் தமிழ்இலக்கியம் தொன்மை வாய்ந்தது எனவும் சிந்துவெளிச் சொற்கள் தமிழ்ச் சொற்களே எனவும் பேராசிரியர் இலக்குவனார் நிறுவுவதைப் பாராட்டுகிறார்.
   பரதகண்டம்  முழுவதும் பேசப்பட்டுவந்த மொழி தமிழ்;   ‘தமிழ்நாட்டில் எல்லாம் தமிழ்’ என்னும் நிலையை எய்தவேண்டும்; தமிழ்மொழியை ஒவ்வொரு தமிழனும் ஒல்லும்வகை வளர்க்க வேண்டும்;    எனப் ‘பழந்தமிழ்’ நூல் வழி ஆராய்ந்து அளிக்கப்படுவனபற்றி முனைவர் அருள்நிதி பி.கா.வீரவராசா, “சி.இலக்குவனாரின் தமிழ் மறுமலர்ச்சி”  மூலம்  தெளிவுபடுத்துகிறார். ஆங்கில நாட்டில் பிரெஞ்சும் இலத்தீனும் ஆட்சி  செய்ததையும் ஆங்கிலேயர் அதனை அகற்றி ஆங்கில மொழியை வாழ வைத்துள்ளதையும் அவர்களைப் போன்ற மொழிப்பற்று இருந்தால்தான் தமிழ் வாழும் என்றும்  இலக்குவனார் விளக்கியுள்ளார். தமிழைப் பயன்படு மொழியாக்கித் திருத்தமாகப் பேசவும் எழுதவும்  வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்துகிறார் எனவும் ஆய்வாளர் விவரிக்கின்றார்.
  ஐந்திணை மக்களின் வாழ்வியல் முறைகளை, ஆய்வாளர் செ.ஆமினா பானு, “தொல்காப்பியம் காட்டும் சமூகப் பின்புலம்: இலக்குவனாரின் நூல்வழிப் புரிதல்”   மூலம் வகைபட விளக்குகிறார்; மடலேறுதல் ஆண்களுக்கே உரியது எனத் தொல்காப்பியர் கூறுவதற்கான காரணத்தை இலக்குவனார் ஆராய்ந்து உரைப்பது ஏற்கத் தக்கதாக உள்ளது என்றும் தெரிவிக்கிறார்
   “உழைப்பால் உயர்ந்தவர் சி.இலக்குவனார்” என அவரின்  வாழ்வுக் களங்களை விளக்கி முனவைர் ப.செந்தில்நாயகம் சுருக்கித் தருகிறார்; அவரின் படைப்புப்பணி, ஆசிரியப்பணி, இதழ்ப்பணி, நிறுவனப் பணி, பரப்புரைப்பணி எனப் பலவற்றையும் விளக்கியுள்ளார். தமிழ் வாழ்வே தமிழர் வாழ்வு முதலான பேராசிரியர்  வேண்டுகோளை நிறைவாகக்கூறி, நாம் அவற்றைப் பின்பற்ற வேண்டும் எனக் கட்டுரையை முடித்துள்ளார்.
  மொழிப்போர் மூலம் “முத்திரை பதித்த முதல்வர் இலக்குவனார்”   குறித்துப் பேரா.சிவ.சத்தியமூர்த்தி நமக்குப் பேருவகையுடன் அளிக்கிறார். நாகர்கோயில் தெ.தி.இந்துக்கல்லூரியில் 1970 சூன் திங்கள் ஆசிரியர்க்கு ஊதியம் வரக்காலத் தாழ்வாயிற்று; முதல்வராக இருந்த  இலக்குவனார்  தொலைபேசியில் கல்லூரித்தலைவரை அழைத்து நாளை கண்டிப்பாக ஊதியம் வழங்கப்பட்டாக வேண்டும் எனக் கண்டிப்பாகக் கூறினார் ; மறுமுனை கருத்திற்குக் காத்திராமல் தொலைபேசியை வைத்து விட்டார். என  இலக்குவனாரின் நேர்மைக்கும் துணிவிற்கும் நெஞ்சுரத்திற்கும் சான்றான ஒரு நிகழ்வைச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். மாணவர்களைத் தம் பிள்ளைகளாகக் கருதியவர் முனிவுற்றுத் தண்டிக்கும் நிலையிலும் எதிர்கால நலன் கருதி மன்னிக்கும் சால்பினர் என அவரின் பண்புநலன்களையும் சிறப்பாக எடுத்துரைக்கிறார்.
 ‘‘தொல்காப்பிய வேற்றுமையியலில் இலக்குவனாரின் பன்முக உத்திகள்” குறித்துக்  கருத்தரங்க ஒருங்கிணைப்பாளர் முனைவர் கோ.சங்கர வீரபத்திரன் செறிவாக வடித்தமைத்துள்ளார். தான்போற்றும் அறிஞர் கால்டுவெல் அவர்களின் கருத்தையும் அறிஞர் சுப்பிரமணிய சாத்திரியின் கருத்தையும் மறுத்தும் தெய்வச்சிலையார் கருத்தை ஒத்தும் பேராசிரியர்  வேற்றுமையியலை விளக்கியுள்ளார் என்கிறார்; ஒப்பீட்டு உத்தி, வழக்கு உத்தி, காரண – காரிய உத்தி முதலான உத்திகள் மூலம் பிற உரையாசிரியர்களின் கருத்துகளைச் சுட்டிக்காட்டிச் சிறப்பான முறையில்  இலக்குவனார் விளக்குகிறார் என்றும் சான்றுடன் நமக்கு அளித்துள்ளார்; நாஞ்சில் நாட்டு வழக்கத்தையும் எடுத்துக் காட்டிப் பேரா.இலக்குவனார் விளக்குவதால் எக்காலத்திற்கும் ஏற்ற விளக்கமாகப்  பேரா. இலக்குவனார் ஆய்வுரை அமைவதை நமக்கு உணர்த்தியுள்ளார்.
  “குறள்நெறிக் காவலர், கொள்கைக்குரிசில் இலக்குவனார்”  என அவரின் இதழ்ப்பணி மூலம் ஆய்வாளர் இராசாமுகம்மது இயம்புகிறார். 1969  ஆண்டு முழுமையும் திருவள்ளுவர் ஈராயிரமாண்டைச் சிறப்பாகக் கொண்டாட வேண்டும் எனப் பேராசிரியர் இலக்குவனார் 12 வேண்டுகோள்கள் விடுத்தமை குறள்நெறி இதழில் வெளிவந்துள்ளது.  இதனைச் சிறப்பாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார் ஆய்வாளர்.
 தொல்காப்பியத்திற்கு உரை எழுதியோர், அவரவர் காலத்தில் வழங்கிய ஆரியப்புராணக் கதைகளை உள்ளத்தில் கொண்டு உரை எழுதியுள்ளனர் என இலக்குவனார்  மெய்ப்பித்துள்ளார்; தமிழின் தொன்மைச்சான்றுகளைத் தருக்க முறையிலான ஆதாரங்கள் மூலம் நிறுவியுள்ளார்; தொல்காப்பிய ஆராய்ச்சிகளில் வடமொழிச்சார்பு கருத்துகள் திணிக்கப்பட்டமையைக் களைந்து தமிழ்மரபு வழி ஆராய்ந்து கூர்நோக்குடன் அளித்துள்ளார். இவ்வாறு, முனைவர் ஆ.செல்லப்பா, “தொல்காப்பிய ஆராய்ச்சிகளில் வடமொழித் தாக்கமும் தமிழ் அகமரபுச் சிந்தனைகளும்” என்னும் தலைப்பில் எடுத்தோதியுள்ளார்.
  “முனைவர் சி.இலக்குவனார் கூறும் தொல்காப்பிய உவமயியல்” குறித்து முனைவர் இரா.இந்துபாலா விளக்கியுரைக்கிறார்; வினை உவம உருபுகள், பயன் உவம உருபுகள், மெய்யுவம உருபுகள், உரு உவம உருபுகள் ஆகியவற்றை இலக்குவனார் விளக்கும் முறையையும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
  “சி.இலக்குவனாரின் எடுத்துக்காட்டுகளும் உவமைகளும்” நாட்டு நடைமுறைக்கேற்ப மன்பதை நோக்கில் அமைந்துள்ளமையை ‘அமைச்சர் யார்?’  நூலின் மூலம் ஆய்வாளர் செ.தங்கராசு அழகுபட விளக்கியுள்ளார்; உலகியல் அறிவும் தமிழ்ப்புலமையும் மிக்கவர் என்பதை உணர்த்தும் வகையில்  இலக்குவனாரின் எடுத்துக்காட்டுகள்  பொருத்தமாக இருக்கின்றன என்கிறார்.
இலக்குவனார்திருவள்ளுவன்

Thursday, January 12, 2017

தமிழ்ப்போராளி பேராசிரியர் சி.இலக்குவனார் [ஙௌ] – இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்




தமிழ்ப்போராளி பேராசிரியர் சி.இலக்குவனார் [ஙௌ]

3. தமிழ்நலப் போராளி (தொடர்ச்சி)
 அரசர் கல்லூரியில் 1933-34 ஆம் ஆண்டு வித்துவான் இறுதி வகுப்பு பயின்றவரான முனைவர் கு.தாமோதரன் பேராசிரியர் பாடம் நடத்தும் முறை குறித்தும் கொள்கை உறுதி குறித்தும் பின்வருமாறு கூறுகிறார் (வீ.முத்துச்சாமி: இலக்குவனார் ஆய்வுப்பண்பு):
மிக்க முயற்சி எடுத்துக் கொண்டு மாணவர் புலமைக்கும்   ஊக்கத்திற்கும் ஆக்கம் தரும் வகையில் பாடம் பயிற்றிய நல்லாசிரியர். எத்தனை ஐயக் கேள்விகட்கும் விடை தருவார்.
  மாணவர் நலங்கருதும் மாண்பினர்; ஆசிரியர் என்ற முறையில் பொறுமை மிக்கவர்; வகுப்பறையில் மட்டுமின்றி மற்றபடியும் நல்ல மாணவர்க்கு உதவும் பண்பு அவர்பால் மிகுதியும் இருந்தது.
  மாறுபட்ட அரசியல் கருத்தினராகவும் சமுதாயக் கொள்கை யினராகவும் இருப்பினும் நன்மாணாக்கரை மதித்து நடத்திய பான்மை பாராட்டத்தக்கது. தம் கொள்கையில் மிக்க உறுதியுடையவர். தனித்தமிழ்ப் பற்று மிக்கவர் – வருணாசிரமத் தருமம் போன்றவற்றை வெறுப்பவர்.
 இத்தகைய தமிழ்நல நற்கொள்கைகளில் மாறாமல் வாணாள் முழுவதும் பேராசிரியர் இலக்குவனார் உறுதிப்பாட்டுடன் வாழ்ந்தார்.
 பேராசிரியர் இலக்குவனார் திருவையாற்று அரசர் கல்லூரியைத் தொடர்ந்து இராமநாதர் கல்விக்கூடம், குலசேகரப் பட்டினம்(16.04.44-30.10.19), ம.தி.தா.இந்துக்கல்லூரி, திருநெல்வேலி(01.11.44-08.08.47), வி.இ.நா.செந்திற்குமார கல்லூரி, விருதுநகர்(10.08.47-மே1952), முக்குலத்தோர் உயர்நிலைப் பள்ளி, திருவெறும்பூர்(30.11.52-30.09.53),  சிக்கயநாயக்கர் கல்லூரி, ஈரோடு (01.07.1954-07.06.1956), தெ.தி.இந்துக்கல்லூரி, நாகர்கோயில் (11.06.56-30.04.59),  தியாகராசர் கல்லூரி, மதுரை (05.07.59-01.06.1965), மாநிலக்கல்லூரி, சென்னை (19.06.67-18.04.68), உசுமானியப் பல்கலைக்கழகம், ஐதராபாத்து (சூன் 1968-மே 1970), தெ.தி.இந்துக்கல்லூரி, நாகர்கோயில் (01.06.70-25.12.1970)  எனப் பல இடங்களில் பணியாற்றினார்.
 பேராசிரியர் இலக்குவனார், தாம் பணியாற்றிய இடங்களில் எல்லாம் தமிழ் அமைப்புகள் ஏற்படுத்தி அவற்றின் மூலம் மக்களுக்கும் மாணவர்களுக்கும் தமிழ் வகுப்புகள் நடத்தினார்; இவை தவிர, தமிழ் இலக்கியச்  சிறப்புகளை உணரவும் அறியவும் காக்கவும் தமிழ்த்தேசியரே நாம் என்பதை வலியுறுத்தவும் இந்தித் திணிப்பை எதிர்க்கவும் எல்லாத் துறைகளிலும் தமிழே தலைமை நிலையில் இருக்கவும் சொற்பொழிவுத் திட்டத்தை வாழ்நாளெல்லாம் மேற்கொண்டார். வார விடுமுறை நாட்களில் வெளியூர்களிலும் வாரநாட்களில் புறநகர்களிலும் தம் சொற்பொழிவுகளை நிகழ்த்தினார்.  இது குறித்துத் திருவாட்டி து.சுசீலா அவர்கள், தம் நிறைகலைஞர் ஆய்வேட்டில் (எம்.ஃபில்) பின்வருமாறு குறித்துள்ளார்:
  அக்காலத்தில் சங்க இலக்கியங்களைப் புலவர்களிற் பெரும் பான்மையானவர்கள் முழுமையாக அறியாதிருந்தனர் எனில் பொதுமக்கள் நிலைபற்றிக் கூற வேண்டியதில்லை. இந்நிலையில் சங்க இலக்கியச் சொற்பொழிவுகள் நிகழ்த்தித் தமிழர் தலைநிமிர்ந்து தன்னுரிமை பெற்றுத் தன்னாண்மையுடன் வாழ்ந்த அப்பொற்காலத்தை எடுத்துரைத்துத் தமிழ் மறுமலர்ச்சிக்கு வழி கோலினார். அந்நாட்களில் வேறு எந்தப் பேராசிரியரும் இத்தகைய தொண்டினை ஆற்றவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. சங்க இலக்கியச் சொற்பொழிவுகளைப் பட்டிதொட்டி எங்கும் சென்று நிகழ்த்தித் தமிழின் தொன்மையையும் சங்க இலக்கியச் சால்பினையும் தமிழர் பண்பாட்டுச் சிறப்பையும் தமிழ்கூறு நல்லுலகம் எங்கும் பரப்பிய தனிப் பெருமை தமிழ்ப் பேராசிரியர்களுள் இலக்குவனார் ஒருவருக்கே உரியது.
  எடுத்துக்காட்டாக 1.1.1949 ஆம் நாளிட்ட குடியரசு இதழைக் காண்போம். பதினைந்தாம் பக்கத்தில் பின்வரும் செய்தி வெளியிடப் பட்டுள்ளது.
  சங்க இலக்கியப் பேச்சுகள்
 தோழர் சி.இலக்குவனாரின் தனி முயற்சியால் கீழ்க்காணும் இடங்களில் கீழ்க்காணும் நாட்களில் நடைபெற்றன.
    26.12.48          திருநெல்வேலி
    27.12.48          வீரவநல்லூர்
    28.12.48          கல்லிடைக்குறிச்சி
    29.12.48          கீழ்ப்பாவூர்
    30.12.48          தென்காசி
    31.12.48          விக்கிரசிங்கபுரம்
      இனி நடக்க இருப்பவை
    1.1.49      சிவகிரி
    2.1.49      மம்சாபுரம்
    3.1.49      சிவகாசி
    4.1.49      விருதுநகர்
    5.1.49      ஆலங்குளம்(சாத்தூர்)
    7.1.49      புதுவயல்
    8.1.49      இராங்கியம்
    10.1.49           பெரியகுளம்
 (தொடரும்)

இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்